20 دقیقه

تقریباً هر کشوری در دنیا، سالانه لیست افراد ثروتمند وبا بیشترین ذخیره سرمایه را منتشر می‌کنند و به‌نوعی این موضوع، برای خیلی از آنها عادی شده است. اما در کشورهایی مثل تاجیکستان، هنوز اعلام وضعیت مالی شهروندان به‌ویژه مقامات مشهور و یا سیاست‌مداران، اقدامی خارج از عرف محسوب می‌شود. آنها معتقدند که این مسائل، شخصی هستند و نباید اطلاعات محرمانه‌شان شناسایی شود. باتوجه‌به این موارد، خیلی از خبرنگاران تاجیک نیز برای منتشر کردن رتبه‌بندی ثروتمندترین اشخاص، تلاش نمی‌کنند.

علی‌رغم همه تلاش‌ها، می‌توان حدس زد که شهروندان تاجیکی با بیشترین سرمایه، چه کسانی هستند.

 

در سال ۲۰۰۸ یک خبرگزاری به نام اوستا سعی کرد تا این رتبه‌بندی را این کشور به بهترین شکل، منتشر کنند؛ اوستا مانند فهرست معروف مجله «فوربس» که هرساله از ثروتمندترین افراد جهان، نام می‌برد، نام و سمت تاجیک‌های ثروتمند را که شامل تنها یک زن است، آورده است. اما برخلاف “فوربس”، فهرست ثروتمندان تاجیک در سایت اوستا به همه دارایی این افراد اشاره نمی‌کند.

 

خبرنگاران این خبرگزاری به این منظور، فهرستی از شهروندان تاجیکستانی را ترتیب دادند که دارای سرمایه عظیمی هستند، ولی پس از مدت کوتاهی، مقاله دیگری منتشر شد که در آن اعلام شد که این رتبه‌بندی‌ها دقیق نیستند وبر اساس اطلاعات اندکی که خود سرمایه‌داران از وضعیت مالی‌شان بروز داده‌اند، تهیه شده است. به نوشته اوستا، افراد ثروتمند در تاجیکستان برای فرار از پرداخت مالیات، دارایی‌های خود را به طور رسمی افشا نمی‌کنند. این امر باعث می‌شود که نتوان دقیقاً متوجه شد که ثروت مالی آنها چقدر است.

بنابراین خبرگزاری اَوستا فهرست صد فرد ثروتمند تاجیکستان بر اساس حروف الفبا تنظیم کرده است. همچنین در ابتدای این مقاله، عنوان کرده است که برچه اساسی اسامی ترتیب یافته‌اند و چگونه می‌توان به داده‌های این فهرست استناد کرد؛ در قسمت دیگری از این مقاله آمده است که فهرست اسامی شهروندان تاجیک با بیشترین میزان دارایی و ثروت آن باتوجه‌به موارد زیر دسته‌بندی‌شده است:

۱.تعداد املاک و همچنین مجموع قیمت احتمالی

۲.تعداد ماشین‌ها و قیمت تقریبی هرکدام

۳.مشاغل و پست و سمت‌های افراد و مجموع حقوق دریافتی آنها

۴.تعداد دفعات حضور در رستوران‌های گران‌قیمت و اماکن لوکس متعلق به خودشان و یا متعلق به افراد ثروتمند دیگر

۵.سایر دارایی‌های آن‌ها (دارایی‌های مخفی شده و یا انتقال‌داده‌شده به خارج از کشور)

پس از انتشار این لیست اوستا خاطرنشان کرد که این فهرست شامل تاجیک‌های ثروتمند ساکن خارج از کشور یا کسانی که ثروت خود را در فعالیت‌های مرتبط با مواد مخدر به دست آورده‌اند، نمی‌شود.

 

۱)از افراد معروف و سرشناس حاضر در این فهرست می‌توان به مواردی همچون چند تن از چهره‌های اپوزیسیون اسلامی و دموکراتیک سابق، از جمله محمد روزی اسکندروف و میرزا ضیاوف، اشاره نمود. همچنین اسم فعالان سیاسی و نظامی از جمله فرمانده سابق جبهه خلق، یعقوب سلیموف و غفور میرزایف که در جنگ داخلی تاجیکستان در دهه ۹۰ میلادی علیه مخالفان جنگیدند نیز در این لیست به چشم می‌خورد.

این چهار نفر پس از آشتی ملی در سال ۱۹۹۷ که به جنگ داخلی پایان داد، پس از جمع‌آوری ثروت‌های هنگفت کشور، به مقامات عالی رسمی نائل شدند؛ البته همه آنها به‌غیر از میرزا ضیاوف با اعلام عدم رضایت امام علی رحمان (رئیس‌جمهور وقت تاجیکستان) به زندان افتادند.

۲)یکی دیگر از افراد ثروتمند حاضر در این لیست، حاج اکبر توراجان زاده، معاون پارلمانی و از اعضای برجسته اپوزیسیون اسلامی است. حاج اکبر توراجان زاده در مصاحبه با شبکه رادیویی آزادی تاجیکستان مستقیماً اعلام کرد که برعکس افراد ثروتمند دیگر، او این قضیه را کتمان نمی‌کند و علناً حضور خود در این فهرست را تأیید کرد. او همچنین اشاره کرد که منابع در آمد دیگری افزون بر حقوق قانونی خودش نیز دارد.

او در این مصاحبه رادیویی می‌گوید: اگر دوست دارید درباره پول حرف بزنیم بهتر است که بگویم من یک میلیون دلار پول نقد ندارم اما خب، من صاحب یک کارخانه پنبه بسیار گران‌قیمت هستم که آن را مدت‌ها پیش به قیمت صدهزار دلار خریداری کردم، ولی قیمت کنونی آن را نمی‌دانم. در روستای قدیمی خودم، یک‌خانه بزرگ دارم؛ علاوه بر آن در دوران شوروی سابق دو آپارتمان مسکونی در شهر دوشنبه نیز خریدم که در نهایت آن‌ها را به پسرانم هدیه دادم. توراجان زاده گفت که درآمد سالیانه او از شرکت خصوصی‌اش به چیزی حدود دویست هزار دلار می‌رسد.

به‌غیر از حاج اکبر توراجان زاده، ثروتمندان دیگر تمایل چندانی به افشاسازی درباره میزان دارایی و درآمدشان ندارند. تعداد زیادی از این اشخاص، صرفاً به این دلیل که به طور رسمی یک تجارت خصوصی را اداره نمی‌کنند و یا اینکه یا مالک تام آن نیستند، از تصدیق علنی ثروتشان سرباز می‌زنند. اکثر آن‌ها بدون کسب این درآمدهای متفرقه مجبورند با حقوق متوسطی که از مشاغل اصلی‌شان به‌عنوان یک مقام دولتی یا دیپلمات و قانون‌گذار دریافت می‌کنند، امرار معاش کنند.

۳)اسم باباجان باباخانوف، دادستان کل تاجیکستان نیز در لیست سرمایه‌داران بزرگ این کشور جای گرفته است. او در یک مصاحبه اذعان کرد که همه کارمندان من با حقوق ناچیزی که از دولت می‌گیرند، امرار معاش می‌کنند و هیچ‌کدام از آنها خارج از مشاغل رسمی خود در هیچ فعالیت تجاری دیگری شرکت ندارند.

اما هنگامی که خبرنگاران از باباخانوف درباره ماشین‌های گران‌قیمت کارمندانش پرسیدند، باباخاونوف گفت: تعداد زیادی از این خودروهای گران‌قیمت که در پارکینگ دفترهای دادستانی کل پارک شده‌اند، کارکنان من از بستگان و دوستانشان به‌عنوان هدیه دریافت کرده‌اند. او همچنین گفت که با میزان حقوق افراد شاغل در دادستان‌ها امکان خرید خودروهای خارجی با این قیمت‌های گزاف به‌هیچ‌عنوان وجود ندارد.

او به‌صراحت اعلام کرد که اگر افرادی در خارج از حیطه شغلی دادستانی، در تجارت‌های دیگری نیز فعالیت کنند، دیگر امکان ادامه دادن شغل اصلی‌شان وجود نخواهد داشت.

همچنین در این لیست کسانی مانند رئیس‌جمهور امام علی رحمان، و افرادی که پست‌های عالی دولتی را اشغال می‌کنند، مثل نخست‌وزیر عقیل اوقلوف یا رؤسای هر دو اتاق پارلمان (تعدادی از وزیران سابق و معاونین آن‌ها) هم در فهرست ثروتمندترین شهروندان تاجیکی وجود دارند؛ علاوه بر آن‌ها دوستان و بستگانشان نیز در این لیست هستند.

به‌غیر از این سیاست‌مداران و چند تاجر بزرگ تاجیک، سه خواننده مشهور نیز در فهرست ثروتمندترین قرار دارند. شبنم ثریا زن خواننده ۲۷ ساله نیز از جمله این موارد هستند.

 

“از نظر شهروندان تاجیکی فساد در تاجیکستان عامل اصلی ثروتمند شدن مقامات عالی‌رتبه است”

در این باره اولیم بوبوئِف، رهبر سابق حزب اصلاحات اقتصادی تاجیکستان، در یک گفتگو با خبرنگاران عنوان کرده است که اکثر مقامات دولتی و تمامی آشنایان و بستگان آنها، با مبالغ بسیار ناچیز توانسته‌اند اکثر شرکت‌های دولتی را خصوصی کرده و برای خرید آن‌ها از پول‌های نمادین استفاده کنند.

در تاجیکستان مردم معمولی از متملک بودن مقامات قضایی، پلیس‌ها و همچنین مقامات دولتی متعجب نمی‌شوند؛ چون این افراد از موقعیت‌های رسمی و دولتی خود به‌منظور اخاذی از مردم استفاده می‌کنند و به همین دلیل در کشورشان با نام مفسدین شناخته می‌شوند. این را می‌توان از یک نظرسنجی مردمی که در سال ۲۰۰۷ توسط برنامه توسعه سازمان ملل متحد و مرکز تحقیقات استراتژیک تاجیکستان در این کشور انجام شد، متوجه شد. در این نظرسنجی مشخص شد که اغلب شهروندان تاجیکستانی معتقدند که اصلی‌ترین مشکلات این کشور، برای دولت ملی، زندگی روزمره عموم مردم و محیط‌زیست، فساد و رشوه هستند. همچنین بر اساس مطالعات دیگری که این سازمان انجام داد، عامل اصلی کُندی اصطلاحات را فساد عنوان می‌کند؛ فساد در نهایت به تنزل اخلاقی در جامعه منجر خواهد شد.

 

در سال ۲۰۱۱ نیز فهرست جدیدتری از ثروتمندترین شهروندان تاجیکستانی انتشار یافت. این فهرست توسط یک خبرگزاری مستقل به نام آسیا پلاس ساخته شده بود. روزنامه سیاسی برجسته تاجیکستانی که پس از روبه‌روشدن با مشکلات متعدد، توانست فهرستی از بیست شخصیت متملک و صاحب رتبه این کشور را ارائه کند. به نوشته این روزنامه، ایده اولیه آنها این بود که فهرستی شبیه به فهرست سالانه خبرگزاری فوربس تهیه کنند؛ اما آسیا پلاس مجبور شد این ایده را کنار بگذارد، چرا که جمع‌آوری اطلاعات معتبر در مورد ثروت بزرگان تاجیک عملاً کاری غیرممکن بود.

در نهایت، این روزنامه برای رسیدن به این هدف تصمیم گرفت از ۳۰ روزنامه‌نگار و تحلیل‌گر و فعال سیاسی و اقتصادی برجسته کشور بخواهد که تأثیرگذارترین افراد در تاجیکستان را لیست کنند. آن‌ها برای ایجاد این فهرست اسامی به موارد زیر توجه کرده بودند:

۱)میزان ارزش دارایی متعلق به رهبران عالی‌رتبه تاجیک. (با استناد به میزان ذخائر مالی آن‌ها در بانک‌های داخلی و خارجی)

۲)تعداد خودروها

۳)تعداد املاک متعلق به اشخاص و ارگان‌های مختلف

۴)دامنه‌ی فعالیت مالی

۵)شایعه مردم (این مورد باعث شد بسیاری از افراد که اسمشان در لیست بود، به این موضوع اعتراض کنند و نام خود را از فهرست بیرون بکشند) فهرست این اشخاص بر اساس معیارهایی همچون تأثیرگذار بودن در تصمیم‌گیری‌ها و انتصابات سیاسی – اقتصادی، مجموع دارایی و ثروت، نفوذ آن‌ها در مسائل امنیتی – نظامی و همچنین افکار عموم مردم و… رتبه‌بندی شده است.

فهرست نهایی آسیا پلاس، شامل ۲۰ نفر از ثروتمندترین تاجران و مقامات و هنرمندان تاجیکستانی است که قادرند آینده تاجیکستان را شکل بدهند؛

این لیست بدین ترتیب است:

۱)امام علی رحمان: رتبه اول در این فهرست، رئیس‌جمهور وقت تاجیکستان که اکثر تاجیک‌ها او را به‌عنوان پول‌دارترین فرد کشورشان می‌شناسند؛ بنابراین شنیدن اسم او با این عنوان به‌ندرت برای کسی تعجب‌آور است. امام علی رحمان پرآوازه‌ترین وبا نفوذترین مقام سیاسی تاجیکستان بوده و قدرت سیاسی تاجیکستان به طور کاملاً انحصاری به دست اوست. او در هر زمینه‌ای اختیار تام دارد و هیچ نشانه‌ای مبنی بر تغییر این وضعیت به‌زودی وجود ندارد.

۲)محمود سعید عبیدالله اف: عبیدالله اف رئیس عالی مجلس دپارتمان تاجیکستان که از سال ۲۰۰۰ میلادی به این منصب نائل شده و هم‌زمان نیز مقام شهردار دوشنبه از سال ۱۹۹۶ را برعهده دارد. اما تاجیک‌ها پس از مشاهده نام او به‌عنوان رتبه دوم ثروتمندترین افراد تاجیکستان متعجب شدند چرا که تأثیر عبیدالله اف همیشه آشکار نیست.

۳)حسن اسدالله زاده: رتبه سوم این لیست، متعلق به رئیس یکی از بزرگ‌ترین بانک‌های تاجیکستان، یعنی بانک اوریون (Oriyon) وبا نفوذترین تاجران کشور است. حسن اسدالله زاده چندین شرکت بزرگ، از جمله یک شرکت معروف هواپیمایی ویک شرکت تأمین‌کننده بوکسیت است؛ این بوکسیت‌ها در شرکت‌های دولتی آلومینیوم تاجیکستان که بزرگ‌ترین منبع درآمد این کشور هستند، کاربرد دارند. علاوه بر این موارد اسدالله زاده دارای سهام عمده‌ای در بازارهای پنبه، بیمه، سرمایه‌گذاری، رستوران، خرده‌فروشی، هتل و ارتباطات راه دور کشور نیز هست.

جالب است بدانید ویکی‌لیکس، جزئیات اسناد سفارت ایالات متحده را در ژوئن ۲۰۰۸ افشا کرد که در این اسناد، اهداف اسدالله زاده را در حکومت و تجارت کشور تاجیکستان ذکر شده بود. در قسمت‌هایی از این متن، توصیف بسیار دقیقی از نقش اسدالله زاده آورده شده که بدین شرح است:

بسیاری از کسانی که اسدالله زاده را می‌شناسند، مدعی شده‌اند که انگیزه و هدف اصلی او نظارت هرچه بیشتر بر روی شرکت‌های درآمدزا است. بازرگانان در تاجیکستان از او به‌عنوان یک شکارچی یاد می‌کنند؛ زیرا روش‌های سخت‌گیرانه اسدالله زاده در تجارت ممکن است کسب‌وکار آن‌ها را به طور کامل نابود کند.

۴)مرادعلی علیمردان: مرادعلی در سال ۲۰۰۸ معاون نخست‌وزیر کشور تاجیکستان در امور اقتصادی بود. او قبل از منتصب شدن به این مقام، ریاست بانک ملی تاجیکستان را عهده‌دار بود. در سال ۲۰۰۹ زمانی که علیمردان به منصب نخست‌وزیر اقتصادی نائل شد، طی یک سری حسابرسی‌های اجمالی، مشخص شد که او حدود یک میلیارد دلار از دارایی‌های این بانک را اختلاس کرده ولی نه‌تنها این قضیه را نمی‌پذیرفت بلکه اعتقاد داشت این مبلغ کلان، او ناپدید شده است. دولت نیز در مورد نتایج حسابرسی، اظهارنظر زیادی نکرد چراکه علیمردان از نزدیک‌ترین دوستان رئیس‌جمهور امام علی رحمان بوده و هست.

۵)مطلوب خان دولت اف: مطلوب خان از سال ۲۰۱۰ مقام رئیس‌دفتر رئیس‌جمهوری را بر عهده داشت. او پیش‌ازاین مقام، به مدت پنج سال، مشاور اقتصادی رئیس‌جمهور رحمان بود؛ خبرنگاران سایت آسیا پلاس مدعی شده‌اند که دولت اف به‌احتمال بسیار زیاد یکی از اقوام و بستگان رئیس‌جمهور است.

۶)خمروخان ظریفی: خمروخان نیز از سال ۲۰۰۶ به‌عنوان وزیر امور خارجه تاجیکستان مشغول به کار بود. او به مدت ۱۹ سال، تجربه حضور در سیستم(KGB) شوروی سابق و پس از آن در کمیته امنیت ملی تاجیکستان (GKNB) که همان جایگزین کا گ ب است، را در کارنامه دارد. اما در سال ۲۰۰۶ به‌عنوان معاون وزیر امور خارجه منصوب شد. وی بعد از تمامی این مقامات، به‌عنوان سفیر تاجیکستان در سازمان ملل، سازمان امنیت و همکاری در اروپا (اتریش، سوئیس و مجارستان) فعالیت کرد.

۷)شرخان سلیم زاده: سلیم زاده از سال ۲۰۰۷ تا سال ۲۰۰۹ در مقام رئیس آژانس مبارزه با فساد فعالیت می‌کرد و هم‌زمان مشاور حقوقی رئیس‌جمهور نیز بود. اما از سال ۲۰۱۰ دادستانی کل کشور را بر عهده گرفت.

۸)سایمومین یتیم اف: یتیم اف پیش از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، یک معلم ساده بود که زبان و ادبیات تاجیکی را به دانش‌آموزان دبیرستانی آموزش می‌داد؛ اما پس از انقلاب و این فروپاشی عظیم توانست به‌سرعت مشاغل دولتی مهمی را از آن خود کند.

او طی سال‌های متمادی به‌عنوان:

*رئیس کمیته دولتی امنیت ملی (GKNB)جانشین KGB در شوروی

* سفیر تاجیکستان در کشور ایران

*معاونت سازمان GKNB از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵

*معاون اول وزیر امور خارجه تاجیکستان از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷

*سفیر تاجیکستان در بلژیک

*و همچنین نماینده تاجیکستان ناتو، و جامعه اروپا از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰

به کشورش خدمت کرد.

در سپتامبر ۲۰۱۰، پس از فرار ۲۵ تن از محکومان امنیتی از بازداشتگاه GKNB در شهر دوشنبه، امام علی رحمان رئیس‌جمهور تاجیکستان تصمیم گرفت که یتیم اف را به سِمت بالاترین پست امنیتی تاجیکستان منسوب کند.

۹)رستم امام علی: پسر ارشد رئیس‌جمهور رحمان، یک سرگرد بسیار معروف در تاجیکستان است؛ او در ماه مارس ۲۰۱۰ ریاست اداره مبارزه با قاچاق کالای گمرک دولتی را عهده‌دار شد.

رستم امام علی پس از آن به‌عنوان نایب‌رئیس اتحادیه جوانان و سپس نایب‌رئیس فدراسیون فوتبال کشور فعالیت کرد. رستم با وجود سن کمش در مقایسه با دیگر دولت مردان، پیش‌ازاین توانسته بود ریاست بخشی در کمیته سرمایه‌گذاری دولتی و همچنین عضویت در شورای شهر دوشنبه را بر عهده بگیرد.

اما این موضوع باعث شد تا افکار عمومی، گمانه‌زنی‌هایی مبنی بر نقشه رحمان برای جایگزین‌کردن پسرش پس از بازنشستگی خود بسیار پررنگ شود.

۱۰) شرعلی گل: گل از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ ریاست کمیته مدیریت اموال عمومی را بر عهده داشت اما از سال ۲۰۰۶ توانست وزیر انرژی و صنعت تاجیکستان شود.

گل در مصاحبه‌هایش عنوان کرده که یکی از بستگان رئیس‌جمهور رحمان است و شاید این تنها دلیلی باشد که او توانسته پست خود را برای طولانی‌مدت حفظ کند.

۱۱) عبدالرحیم قاخخوروف (قهاروف): او از سال ۲۰۰۹ وزیر امور داخلی کشور تاجیکستان است؛ به‌غیر از اینکه قهاروف یک افسر پلیس حرفه‌ای است اطلاعات دیگری درباره او در دسترس نیست.

زمانی که او ریاست و رهبری پلیس تاجیکستان را بر عهده داشت، تعداد بسیار زیادی شکایت مربوط به آزار و اذیت زندانیان گزارش شد.

۱۲) محی‌الدین کبیری: کبیری از رؤسای حزب احیای اسلام تاجیکستان یا (IRPT) است و در این فهرست تنها او به‌عنوان رهبر حزب مخالف به شمار می‌رود. مجدداً در ماه سپتامبر، او به‌عنوان رئیس IRPT برگزیده شد. محبوبیت کبیری در جامعه تاجیکستان هر روز بیشتر و بیشتر می‌شود و همواره مردم از او به‌عنوان یک اصلاح‌طلب فداکار نام می‌برند؛ حتی عده‌ای معتقدند می‌تواند جایگزین مناسبی برای امام علی رحمان باشد. سفیران تاجیکستانی در کشورهای اروپایی و غربی همیشه از کبیری حمایت کرده‌اند و این حمایت همچنان رواج دارد.

۱۳) شکرجان زوخوروف: رئیس مجلس شورای تاجیکستان که سال ۲۰۱۰ روی کارآمد. از پیش از آن یعنی از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ به‌عنوان وزیر کار و حمایت اجتماعی مشغول به کار بود.

۱۴) شرعلی خیرالویف: خیرالویف از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۵ سمت معاون وزیر امور داخلی و از سال ۱۹۹۵ مقام وزیر دفاع تاجیکستان را بر عهده داشت‌.

۱۵.حاجی اکبر توراجان زاده: آسیا پلاس هم مانند خبرگزاری اوستا از توراجان زاده به‌عنوان یکی از ثروتمندترین شهروندان تاجیک نام‌برده است. این روحانی برجسته اسلامی در سال ۱۹۸۸ توانست به مقام عالی‌ترین مرجع مذهبی تاجیکستان (یا قاضی – کلان) منسوب شود.

توراجان زاده بعد از شروع جنگ داخلی تاجیکستان در سال ۱۹۹۲ میلادی، از این کشور فرار کرد. اما به‌محض پایان یافتن آن، امام علی رحمان او را به سمت معاون اول نخست‌وزیر در دولت خود منتسب کرد. در یک تلگراف افشا شده توسط ویلی لیکس از گفتگوهای حاج اکبر و امام علی که در تاریخ ۷ آگوست ۲۰۰۹، مشخص شد که رحمان، توراجان زاده را به‌شرط به چالش نکشیدن او در انتخابات ریاست‌جمهوری، برای این مقام انتخاب کرده است. به همین دلیل، حاج اکبر به طور علنی IRPT را محکوم کرد و در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۹۹ از امام علی رحمان حمایت کرد. اما در سال 2005، رحمان با انتصاب توراجانزاده به رئیس پارلمان کشور، او را از دولت برکنار کرد.

۱۶) تهمینه رحمان: یکی از معدود زنان ثروتمند تاجیک که از قضا دختر رئیس‌جمهور رحمان نیز هست. تهمینه مدیر یک شبکه تلویزیونی سراسری به نام تی وی سفینه است؛ همچنین خبرنگاران حدس زده‌اند که رئیس یکی از بانک‌های بزرگ تاجیکستان بوده و هم‌زمان چندین مغازه و رستوران در دوشنبه را نیز در اختیار خود دارد. رادیو آزادی در یک گزارش کوتاه، تهمینه رحمان را در فهرست

ده زن تأثیرگذار آسیای مرکزی قرار داده است.

۱۷) امان‌الله حکومتلو: او یکی از سرشناس‌ترین افراد حاضر در این لیست است. شغل او ریاست شرکت دولتی راه‌آهن تاجیکستان است. همچنین مسئولیت کنترل یک آژانس دولتی واردات نفت به کشور را که قبلاً مدیر آن بود، را برعهده دارد. یکی از پسران حکومتلو با فیروزه، دختر ارشد رئیس‌جمهور رحمان ازدواج کرده است.

۱۸) فتح سعیدوف: نام فتح سعیدوف، رئیس اداره کنترل مالی و مبارزه با فساد که از سال ۲۰۰۹ روی کارآمد نیز در این لیست به چشم می‌خورد؛ بعضی معتقدند او با رشوه‌های دریافتی از مفسدان توانسته ثروت هنگفتی را به جیب بزند.

۱۹) جمال الدین نورعلی اف: معاون وزیر دارایی تاجیکستان که با آزاده یکی دیگر از دختران رئیس‌جمهور رحمان ازدواج کرده است. او صاحب یک شرکت دریافت عوارض جاده‌ای در تاجیکستان است.

۲۰) آزاده رحمان: دختر رئیس‌جمهور رحمان و همچنین معاون وزیر امور خارجه که از سال ۲۰۰۹ شروع به کار کرد.

 

سلام، نیاز به راهنمایی دارید؟
×